Sony World Photography Awards ogłosiło nazwiska 30 finalistów i zdobywców wyróżnień w konkursie profesjonalnym 2025. W organizowanym po raz 18. konkursie profesjonalnym nagradzane są cykle zdjęć wyróżniających się zarówno ciekawym podejściem do narracji, jak i jakością techniczną. Na tegoroczną edycję konkursu napłynęło łącznie ponad 419 tysięcy fotografii z przeszło 200 krajów i terytoriów.
Zwycięzcy 10 kategorii zostaną wybrani spośród 30 finalistów, a ogłoszenie ich nazwisk nastąpi podczas gali konkursowej w dniu 16 kwietnia w Londynie. Na tej samej uroczystości jury poinformuje, którego ze zwycięzców kategorii uhonorowano prestiżowym tytułem Fotograf Roku. Oprócz nagrody pieniężnej w wysokości 25 000 dolarów USA i sprzętu fotograficznego Sony Fotograf Roku otrzymuje możliwość indywidualnej prezentacji swoich zdjęć na wystawie Sony World Photography Awards w Londynie w następnym roku.
W tegorocznym konkursie profesjonalnym dodano jeszcze jeden element nagrody: 10 zwycięzców kategorii zostanie zaproszonych do Londynu na trwające jeden dzień, zindywidualizowane sesje z udziałem czołowych postaci z branży. Specjaliści z różnych środowisk komercyjnych i instytucjonalnych przekażą fotografom fachowe wskazówki na temat dalszego poszerzania ich platformy i nowych możliwości prezentowania swoich prac.
Aby podkreślić kreatywność i dynamizm współczesnej japońskiej sceny fotograficznej, jury edycji 2025 po raz pierwszy przyzna nagrodę i wyróżnienia Japan Professional Award. Otrzymają je fotografowie japońscy będący autorami najwybitniejszych prac zgłoszonych na konkurs profesjonalny. Wybrane zdjęcia finalistów i zdobywców wyróżnień będą prezentowane od 17 kwietnia do 6 maja 2025 r. na wystawie Sony World Photography Awards 2025 w londyńskim Somerset House, a następnie w innych lokalizacjach.
Byliśmy pod ogromnym wrażeniem poziomu i różnorodności prac nadesłanych na konkurs Sony World Photography Awards 2025. Wybór finalistów i zdobywców wyróżnień jest zawsze prawdziwym wyzwaniem. Jako jury stwierdziliśmy, że inne zgłoszenia są nie mniej istotne i inspirujące. W imieniu jury pragnę pogratulować wszystkim finalistom i zdobywcom wyróżnień w konkursie profesjonalnym. W swoich projektach wykazali się dużą oryginalnością i klarownością wizji, wysuwając na pierwszy plan niebanalne historie. Ich prace prezentują różne spojrzenia na nasz czas, od narracji o budowaniu społeczności poprzez eksplorację zbiorowej pamięci po krzepiące historie ludzi rzucających wyzwanie konwenansom. Chciałabym także podziękować wszystkim jurorom za ich wnikliwe dyskusje i tegoroczne wybory.
W każdej kategorii konkursu profesjonalnego Sony World Photography Awards 2025 wybrano trójkę finalistów. Oto ich projekty i nazwiska:
Tematem cyklu Twilight in San Ignacio (Zmierzch w San Ignacio) autorstwa Andre Tezzy (Brazylia) jest wytrzymałość tradycyjnych domów w Belize, które muszą przetrwać w trudnym tropikalnym klimacie.
Seria LIGHT/MASS (Światło/masa) Owena Daviesa (Wielka Brytania) bada z pozoru „obce” krajobrazy miejskie w Stanach Zjednoczonych, koncentrując się na monumentalnych budynkach o nietypowej geometrii.
Ulana Switucha (Kanada) poświęciła swój cykl Tokyo Toilet Project (Projekt „Toaleta w Tokio”) inicjatywie, w ramach której powstaną nowoczesne toalety publiczne zaprojektowane przez czołowych architektów.
Seria I Am Here for You (Jestem tu dla ciebie) Iriny Shkody (Ukraina) to refleksja nad dynamiką gościnności z perspektywy zarówno gospodarza, jak i gościa, oparta na własnym doświadczeniu autorki jako uchodźczyni.
Poprzez zbiór Reclaiming the Truth (Odzyskiwanie prawdy) Julio Etchart i Holly Birtles (Wielka Brytania) przyglądają się bliżej instytucjonalnym kolekcjom artefaktów i opiece nad nimi przez pryzmat postkolonializmu.
Z kolei Rhiannon Adam (Wielka Brytania) opowiada osobistą historię o misji dearMoon, w której miała wziąć udział, a której odwołanie na różne sposoby zaburzyło jej życie i pracę.
Alex Bex (Francja) w serii Memories of Dust (Wspomnienia kurzu) analizuje język wizualny kowboja, rozważając nowe sposoby prezentacji tego archetypu męskości.
Florence Goupil (Peru) poprzez cykl The Whisper of Maize (Szept kukurydzy) ukazuje fundamentalną rolę kukurydzy w tradycjach Ameryki Łacińskiej, nie tylko jako podstawy pożywienia, ale także jako środka wyrazu kulturowego i religijnego.
Toby Binder (Niemcy) dokumentuje głębokie podziały, które kształtują życie społeczne w Belfaście w Irlandii Północnej, ukazując je przez pryzmat życia młodych ludzi urodzonych po porozumieniu wielkopiątkowym.
Cristóbal Olivares (Chile) przedstawia wpływ zanieczyszczenia światłem na pracę zespołów astronomów obserwujących nocne niebo na pustyni Atakama.
Maria Portaluppi (Ekwador) poświęciła swój projekt ochronie przyrody w największym mieście swojego kraju, Guayanquil, aby poprzez subtelne portrety zwierząt zwrócić uwagę na opiekującą się nimi fundację Sacha Rescue.
Autor serii Alquimia Textil, Nicolás Garrido Huguet (Peru), współpracuje z badaczką i projektantką mody Maríą Lucíą Muñoz, aby przedstawić tradycyjne techniki farbowania tkanin praktykowane przez rzemieślników ze spółdzielni Pumaqwasin w peruwiańskim mieście Chinchero; widoczne na fotografiach smugi światła wizualnie i teksturalnie odzwierciedlają barwnik wnikający w tkaninę.
Autor serii Apocalypse (Apokalipsa), Lalo de Almeida (Brazylia), przedstawia zniszczenia spowodowane suszą, wylesianiem i pożarami w Brazylii w 2024 roku — najgorętszym w historii kraju.
Mischa Lluch (Hiszpania) w cyklu Fading (Przemijanie) ukazuje samotność i izolację współczesnych amerykańskich przedmieść, tworząc obrazy niesamowitego bezruchu.
Seido Kino (Japonia) starannie łączy archiwalne zdjęcia ze współczesnymi japońskimi krajobrazami, cofając w czasie współczesny obraz, aby ukazać, jak zmieniały się miasta i wsie i jak dzisiejsze wyzwania można połączyć z przeszłością.
Giovanni Capriotti (Włochy) bada historię Kanady przez pryzmat społeczności Indian Kanadyjskich, pracując pod kierunkiem osób starszych i żyjących z traumą międzypokoleniową.
Laura Pannack (Wielka Brytania) ukazuje codzienne zagrożenia i przeszkody, jakie napotykają dzieci w drodze ze szkoły do domu w rządzonej przez gangi dzielnicy Cape Flats w Kapsztadzie.
W serii Ashes of the Arabian’s Pearl Valentin Valette (Francja) przygląda się zmianom społecznym spowodowanym wzrostem gospodarczym w Sułtanacie Omanu, z uwzględnieniem pracowników fizycznych i przedsiębiorców pchających gospodarkę do przodu.
Projekt M’kumba Gui Christa (Brazylia) ilustruje odporność afrobrazylijskich społeczności na lokalną nietolerancję religijną, ukazując sposoby wyrażania duchowości i tożsamości religijnej.
Raúl Belinchón (Hiszpania) sfotografował młodych wolontariuszy, którzy jesienią 2024 roku, w czasie powodzi w regionie Walencji, pomagali oczyścić domy, odblokować ulice i dostarczyć środki ratujące życie.
Tom Franks (Wielka Brytania) w cyklu The Second (Ten drugi) wykorzystuje osobiste świadectwa do przedstawienia zjawiska kulturowego, jakim jest złożona relacja między posiadaczami broni palnej w Stanach Zjednoczonych a należącą do nich bronią.
Antonio López Díaz (Hiszpania) opowiada historię ambitnych gimnastyczek z Czadu, które dzięki swojej determinacji zdobyły stypendia i ostatecznie wzięły udział w Igrzyskach Olimpijskich w 2024 roku.
Chantal Pinzi (Włochy) poświęciła swój cykl Shred the Patriarchy (Zniszczyć patriarchat) kobietom z Indii, które obaliły stereotypy związane z płcią i przełamały bariery, uprawiając skateboarding.
Michael Dunn (Boliwia) przygląda się typowemu poniedziałkowi dwóch kobiet pasjonujących się golfem, które co tydzień przerywają swoją normalną pracę, aby grać w tradycyjnych strojach boliwijskich choli.
Alessandro Gandolfi (Włochy) wykorzystuje fotografie martwej natury do zilustrowania kruchego ekosystemu Morza Wattowego znajdującego się w strefie pływów Morza Północnego, a także wyjątkowego znaczenia tego obszaru dla zachowania równowagi ekologicznej w Europie.
K M Asad (Bangladesz) przedstawia murale z okresu rządów premierki Bangladeszu Sheikh Hasiny oraz wymazywanie i demontaż tych symboli władzy politycznej po jej ucieczce z kraju w 2024 roku.
Projekt Still Waiting (Wciąż czekam) Petera Francka (Niemcy) przywodzi na myśl przestrzenie graniczne między wydarzeniami — punkty, „w których czas się dłuży”.
Kevin Shi (USA) ukazuje sposób, w jaki niedźwiedzie polarne i mieszkańcy miejscowości Churchill w Kanadzie żyją coraz bliżej siebie.
Pascal Beaudenon (Francja) na serii malarskich obrazów śledzi zachowania stada piżmowołów, które trzymają się blisko siebie, aby stawić czoła surowej zimie.
Anthropocene Illusion (Złudzenie antropocenu) Zeda Nelsona (Wielka Brytania) to długoterminowy projekt dokumentujący, jak ludzie kształtują swoje relacje ze światem przyrody, tworząc sztuczne doświadczenia natury w obliczu szybko zmieniającego się klimatu i zanikającej różnorodności biologicznej.
Nowy konkurs Japan Professional Award ma na celu wyróżnienie fotografów z Japonii, którzy są autorami najwybitniejszych prac zgłoszonych na konkurs profesjonalny.
Zwyciężczynią pierwszej edycji konkursu Japan Professional Award została Noriko Hayashi — autorka projektu Life at the Crossroads: Midwives in Afghanistan (Życie na rozdrożu: położne w Afganistanie) dokumentującego żmudną pracę i odporność afgańskich położnych pod rządami talibów.
Oprócz prezentacji prac na wystawie w Londynie i w dorocznym albumie pamiątkowym nagrodą dla Noriko Hayashi będzie cyfrowy sprzęt fotograficzny Sony oraz możliwość wystawienia zdjęć w Tokio, w prowadzonej przez Sony Imaging galerii Ginza.
