Zdaje nam się, że żonglowanie zawodowymi terminami i domowym budżetem wychodzi nam całkiem zgrabnie, ale twarde dane z raportu Huawei CBG Polska brutalnie odzierają nas z tego błogiego złudzenia. Choć w szkolnej skali oceniamy swój wewnętrzny spokój na solidną czwórkę z minusem, to nasze zmęczone organizmy, analizowane przez pryzmat realnych objawów, szeptem wystawiają nam zaledwie naciąganą trójczynę.
Polskie społeczeństwo wykazuje doprawdy godny podziwu, choć nieco brawurowy optymizm w ocenie własnej kondycji psychicznej, starając się zachować fason nawet wtedy, gdy grunt usuwa się spod stóp. Podczas gdy ponad połowa z nas od co najmniej pół roku toczy nierówną i wyczerpującą walkę z przewlekłym stresem, w ankietach deklarujemy, że panujemy nad sytuacją, przypisując sobie średnią ocenę na poziomie 3,86 punktu. Rzeczywistość jest jednak znacznie mniej kolorowa, gdyż analiza konkretnych symptomów sprowadza tę notę do poziomu 2,84, co sugeruje, że sztukę autoperswazji i wypierania problemów opanowaliśmy do perfekcji, godnej najlepszych aktorów dramatycznych.
W sferze zawodowej sytuacja przypomina przebywanie w pokoju z tykającą bombą, gdzie co trzeci pracownik deklaruje wysokie napięcie, a niemal połowa przyznaje, że goni w piętkę od wielu miesięcy. Największymi winowajcami są oczywiście nadmiar obowiązków i wieczna presja na wyniki, które zamieniają nowoczesne biura w areny walki o przetrwanie zamiast w oazy kreatywnego rozwoju. Co gorsza, stres w pracy bywa zaraźliwy niczym sezonowa grypa, ponieważ negatywne emocje menedżerów spływają na podległe im zespoły z siłą wodospadu, tworząc gęstą atmosferę, w której trudno o głębszy oddech i chwilę autentycznego spokoju.
Gdy już zamkniemy za sobą drzwi biura, wcale nie czeka na nas kojąca cisza, lecz kolejne wyzwania ubrane w eleganckie szaty rosnących kosztów życia i skomplikowanych rodzinnych dylematów. Domowy budżet, troska o zdrowie oraz ogólna sytuacja na świecie skutecznie dbają o to, by nasze tętno nie spadło zbyt nisko, sprawiając, że dla wielu z nas mieszkanie staje się jedynie filią korporacyjnego frontu. Zamiast regenerować nadwątlone siły, Polacy zamartwiają się o finanse i relacje z najbliższymi, co sprawia, że upragniona równowaga między życiem prywatnym a zawodowym pozostaje jedynie ładnie brzmiącym, lecz nieosiągalnym hasłem w kolorowych poradnikach.
Jak zatem ratujemy resztki zdrowia psychicznego w tym zgiełku codzienności? Najczęściej wybieramy partyzanckie i intuicyjne metody, takie jak szybki spacer, słuchanie ulubionej muzyki czy kompulsywne oglądanie seriali, rzadko kiedy zawracając głowę specjalistom czy profesjonalnym technikom relaksacyjnym. W tym wszystkim towarzyszy nam technologia, która w paradoksalny sposób jest zarówno naszym bezlitosnym katem, jak i potencjalnym, inteligentnym wybawcą. Podczas gdy co piąty z nas spędza przed ekranem smartfona ponad pięć godzin dziennie, karmiąc swoje lęki i czując przytłoczenie informacjami, nowoczesne zegarki na naszych nadgarstkach cierpliwie monitorują parametry życiowe, czekając, aż w końcu zauważymy, że najwyższy czas na cyfrowy detoks i moment prawdziwego wytchnienia.
